Nog even onze wapens en munitie binnen brengen en we kunnen ons gaan klaarmaken om terug in een “normaal” leven te stappen. Hier zetten we dan een punt achter een opdracht van 129 dagen non stop werken.
Door mijn functie als onderofficier inlichtingen kan ik echter niet spreken van een geslaagde opdracht. Dagelijks, zeven op zeven, heb ik de meeste tijd achter een PC doorgebracht. Dit is dus echt niet aan mij besteed.
Buiten enkele dagen op de rotsen en op de ski piste heb ik mij niet volledig kunnen ontplooien als sportonderrichter.
Het was wel boeiend om de evolutie van Kosovo mee te mogen maken. Onze opdrachten waren dan ook steeds aangepast aan de verschillende situaties. Eerst hadden we een gewone opdracht met sociale patrouilles. Op 17 februari heeft Kosovo de onafhankelijkheid uitgeroepen dat betekende voor ons dat we de brug van Cambronne moesten bezetten. En onze laatste opdracht was het bijstaan van de politie van de verenigde naties bij het ontruimen van het gerechtsgebouw. Dit laatste is zoals bekend niet zonder slag of stoot verlopen.
Een compagnie uit Leopoldsburg heeft onze opdracht hier nu overgenomen en wij kunnen eindelijk uitkijken naar een welverdiende rust. Door het drukke leven hier heb ik niet veel tijd en zin gehad om iets op deze blog te schrijven. Ik kan jullie wel vertellen dat het deugd deed om nieuwigheden via deze blog te vernemen. Hartelijk dank hiervoor.
Ik kijk er al naar uit om met jullie binnen kort terug tegen de rotsen te hangen.
Johnny
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten